مقدار كيفر مرد و زن زناكار را بيان كرده ، بدون اينكه اشاره كند اين عقوبت به عنوان حدّ است يا تعزير .
2 - وعنه ، عن القاسم بن محمّد ، عن عبدالصمد بن بشير ، عن سليمان بن هلال قال : سأل بعض أصحابنا أبا عبداللَّه عليه السلام فقال : جعلت فداك : الرّجل ينام مع الرّجل في لحاف واحدٍ . فقال : ذوا محرم ؟ فقال : لا . قال : من ضرورة ؟
قال : لا . قال : يضربان ثلاثين سوطاً ثلاثين سوطاً . قال : فإنّه فعل . قال : إن كان دون الثقب ، اقيم قائماً ثمّ ضرب ضربة بالسيف أخذ السيف منه ما أخذه . قال : فقلت له : فهو القتل ؟ قال : هو ذاك . قلت : فامرأة نامت مع امرأة في لحاف ؟ فقال : ذواتا محرم ؟ قلت : لا . قال : من ضرورة قلت : لا . قال :
تضربان ثلاثين سوطاً ثلاثين سوطاً . قلت : فإنّها فعلت ، قال : فشقّ ذلك عليه ، فقال افّ افّ افّ ثلاثاً وقال : الحدّ . « 1 »
فقه الحديث : بعضى از ياران امام صادق عليه السلام از آن حضرت راجع به حكم دو مردى كه زير يك لحاف خوابيدهاند ، سؤال كردند ؛ امام عليه السلام فرمود : آيا با هم برادرند ؟ آيا ضرورتى اقتضا كرده ؛ مثلًا زمستان سختى است و لحاف هم منحصر به يك لحاف است ؟ گفت : نه .
امام عليه السلام فرمود : بايد به هركدام سى ضربه شلّاق زده شود .
راوى پرسيد : اينها دست به بعضى از اعمال قبيح زدند ؟ امام تفصيل مىدهد كه اگر به حدّ لواط برسد ، بايد با شمشير كشته شود ؛ و اگر كمتر باشد ، حكم ديگرى دارد كه مربوط به بحث ما نيست .
پس از آن ، راوى حكم مسأله را دربارهى زنان پرسيد ، و امام عليه السلام نيز همان مطالب را فرمودند .
اشكال ديگر مرحوم شهيد قدس سره اين است كه : در اين روايت نيز مانند روايت ابن سنان ، فقط به بيان مقدار تازيانه اكتفا شده ، ولى نگفته است كه اين عقوبت ، تعزير است . مستند قولى كه شهيد ثانى رحمه الله نقل كرده ، همين دو روايت است ؛ در يكى ، سى تازيانه و در ديگرى
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 367 ، باب 10 از ابواب حدّ الزنا ، ح 21 .