آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 338
[ حكم الشهادة مع الإطلاق أو التقييد ] [ مسألة 11 - تكفي الشهادة على نحو الإطلاق بأن يشهد الشهود : أنّه زنى وأولج كالميل في المكحلة من غير ذكر زمان أو مكان أو غيرهما . لكن لو ذكروا الخصوصيات واختلف شهادتهم فيها ، كأن شهد أحدهم بأنّه زنى يوم الجمعة والآخر في مكان غيره أو بفلانة والآخر بغيرها لم تسمع شهادتهم ولا يحدّ ويحدّ الشهود للقذف . ولو ذكر بعضهم خصوصية وأطلق بعضهم فهل يكفي ذلك أو لابدّ مع ذكر أحدهم الخصوصية أن يذكرها الباقون ؟ فيه إشكال والأحوط لزومه . ] حكم شهادت مطلق و مقيّد در اين مسأله سه فرع مطرح است : 1 - آيا شهود در باب زنا ، علاوه بر شهادت به اينكه ايلاج و دخول را « كالميل في المكحلة » رؤيت كردهاند ، بايد شهادت به خصوصيّات زمانى و مكانى و مزنىّ بها نيز بدهند و يا آنكه ذكر خصوصيّات لازم نيست و شهادت مطلق كافى است ؟ 2 - بنا بر كفايت شهادت مطلق ، اگر شهود بعضى از خصوصيّات را گفتند ، در صورتى كه در خصوصيّات مذكوره اتّفاق نظر داشتند ، مشكلى نيست و حدّ جارى مىشود ؛ امّا اگر در پارهاى از خصوصيّات اختلاف داشتند ، مانند : اينكه يكى به زناى زيد در روز جمعه و ديگرى به زناى او در روز شنبه شهادت داد ، يكى مكان زنا را خانهى زيد ، ديگرى خانهى عمرو و يا يكى مزنىّبها را هند و ديگرى غير او گفت ، به اين شهادت ترتيب اثر داده نشده ، و حدّى جارى نمىشود ؛ ليكن بر شهود حدّ قذف مىزنند . 3 - اگر تعدادى از شهود ، شهادت مطلق داده و برخى از آنان به ذكر خصوصيّات پرداختند ، آيا لازم است شهود ديگر نيز به بيان خصوصيّات بپردازند ؟ در اين فرع اشكال است ؛ احتياط در بيان خصوصيّات مىباشد .