شرح
آيا مىتوان از روايتى كه در باب احرام و تقبيل غلام وارد شده ، الغاى خصوصيّت كرد و دربارهى تقبيل مرد و زن در غير حال احرام نيز حكم آن را جارى دانست ؟ اگر روايت را مربوط به حال احرام بدانيم ، هيچ ارتباطى به اين بحث پيدا نمىكند ؛ و اگر « مَحْرم » بخوانيم ، كه مثلًا مردى برادرزادهى خود را از روى شهوت ببوسد ، باز نمىتوان از آن الغاى خصوصيّت كرد ؛ زيرا ، حكم دربارهى دو مرد ، حادّتر و مشكلتر است .
تعجّب مىكنيم از اينكه در بعضى از كتابهاى فقهى همهى مسائل را به هم مخلوط ، و روايات را به هم آميخته ، و از آنها احكام را استنتاج كردهاند . در صورتى كه هر كدام مورد و محلّ خاصّى دارد ، و نبايد آنها را يكنواخت فرض كنيم .
نتيجه : اگر بخواهيم تمام استمتاعهاى غير زنايى را به عنوان موضوع روايات محلّ بحث قرار دهيم ، نسبت به مضاجعه روايت داريم ، و در غير آن بايد به طريقى ديگر حكم كنيم .