قالُوا بَلى قَدْ جاءَنا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنا وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ ( 9 )
وَ قالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ ( 10 ) فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ ( 11 ) إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ ( 12 ) وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 13 ) أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ( 14 )
/ 133
معناى واژهها
1 [ تبارك ] : مشتق از برك به معنى دوام كردن در خير و نيكى ، و « بركت » از آن است .
3 [ طباقا ] : يعنى طبقه به طبقه و يكى بر بالاى ديگرى ، و به قولى : مقصود از مطابقه شباهتى است كه از لحاظ استوارى و استحكام و انتظام بعضى از آنها با بعضى ديگر دارند .
[ تفاوت ] : اختلاف و تناقض .
[ فطور ] : شكافتگى و پارگى .
4 [ خاسئا ] : رانده و دور افكنده شده ، يعنى اين كه چشم خسته و رنجور باز مىگردد بدون آن كه به عيبى در آفرينش خدا آگاهى يافته باشد .
[ حسير ] : به معنى برهنه از حسّر است و آنان پيادگان در جنگند كه سر و صورتشان برهنه است يا زره بر تن ندارند ، پس چشم در حالى از ديدن باز مىگردد كه عارى و برهنه از هر نتيجه و دلالتى است كه نشانهء تناقض يا شكافى در آفرينش خدا بوده باشد .