ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ
، آن نيكوكاريست ،
يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
، ميدهد او را كه خود خواهد ،
وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 21 )
و اللَّه با نيكوكارى بزرگوار است .
ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ
، نرسد هيچ رسيدنى بد ،
فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ
، در زمين و در تنهاى شما ،
إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها
، مگر در نامهايست « 1 » پيش از آنك زمين آفريدم و تنهاى شما ،
إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ( 22 )
و دانستن و شمردن آن و كوشيدن هنگام و رسانيدن آن و نگه داشتن اندازهء آن و بازداشت آن بر اللَّه آسانست .
لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ
، تا مگر اندوه نبريد بر آنچه از دست شما شد ،
وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ
، و شادى نبريد بآنچ اللَّه شما را از اين جهان داد ،
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ
( 23 ) و اللَّه دوست ندارد هيچ در خود لاف زنى ، خرامان ، خويشتن ستاى .
الَّذِينَ يَبْخَلُونَ
، آنان كه دست مىفرو بندند از بخشيدن ،
وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ
، و مردم را ببخل ميفرمايند ،
وَ مَنْ يَتَوَلَّ
، و هر كه برگردد [ از دست گشادن ببخشيدن ] ،
فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 24 )
اللَّه بىنيازست راد به خود ستوده .
لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ
، فرستاديم فرستادگان خويش را به پيغامهاى روشن و حق درو پيدا ،
وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ
، و فرو فرستاديم با ايشان نامها ،
وَ الْمِيزانَ
و ترازو ،
لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ
، تا مردمان بر ايستاد كنند بدادگرى ،
وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ
، و فرو فرستاديم آهن ،
فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ
، در آن است زور سخت رسانيدن ،
وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ
، و منفعتها مردمان را ،
وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ
، تا اللَّه بيند ،
مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ
، كه آن كيست كه [ آن تيغ زند از بهر او با دشمن تا دين ] او را و فرستادهء او را يارى دهد ،
بِالْغَيْبِ
، از بهر خداى ناديده باوميد بهشت ناديده و از بيم دوزخ ناديده ،
إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ ( 25 )
اللَّه تاونده است « 2 » تمام توان سختگير .
هامش
( 1 ) در نسخه ج : در نامهاى است .
( 2 ) در نسخه ج : تاوندهءى است