و هر كه اللَّه او را بىراه كند ،
فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ ( 46 )
. او را هيچ راهى نيست .
اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ
، پاسخ كنيد خداوند خويش را [ و بگرويد به او ] ،
مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ
، پيش از آنكه روزى آيد ،
لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ
، كه آن روز از خداى هيچ باز پس بردنى نيست ،
ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ
، شما را آن روز ، هيچ پناهى نه ،
وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ ( 47 )
. و نتوانيد كه گوئيد ، اين نشايد و نبايد .
فَإِنْ أَعْرَضُوا
، اگر برگردند از پذيرفتن ،
فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً
، [ تيمار مخور ] كه ترا بر ايشان نگهبان نفرستاديم ،
إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلاغُ
، نيست بر تو مگر پيغام رسانيدن ،
وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً
، و ما هر گه كه مردم را بچشانيم از خويشتن بخشايشى ،
فَرِحَ بِها
، شادى درگيرد به آن ،
وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ
، و اگر رسد بايشان بدى ، بكرد دو دست ايشان ،
فَإِنَّ الْإِنْسانَ كَفُورٌ ( 48 )
. آدمى ناسپاس است .
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
، خدايراست پادشاهى آسمانها و زمينها ،
يَخْلُقُ ما يَشاءُ
، ميآفريند آنچه خواهد ،
يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً
، مىبخشد او را كه خواهد فرزندان مادينه ، [ كه در ايشان هيچ نرينه نه ] ،
وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ ) ( 49 )
. ميبخشد او را كه خواهد پسران [ كه در ايشان هيچ دختران نه ] .
أَوْ يُزَوِّجُهُمْ
، يا ايشان را صنف صنف كند آميخته ،
ذُكْراناً وَ إِناثاً
، نرينان و مادينان ،
وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً
، و هر كه را خواهد سترون كند نازاينده ،
إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ ( 50 )
. او دانايى توانا است ، [ چنان كه داند كه بايد كرد مىكند ] .
وَ ما كانَ لِبَشَرٍ
، هرگز نبود [ پيش از تو اى محمد ] هيچ مردم را ،
أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ
، كه اللَّه سخن گفتيد با او ،
إِلَّا وَحْياً
، مگر بنمودن در خواب ، [ يا افكندن در دل ] ،
أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ
، [ يا سخن گفتن ] از پس پرده ،
أَوْ يُرْسِلَ رَسُولًا
، يا رسول فرستد ،
فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ ما يَشاءُ
، تا پيغام رساند بدستورى و فرمان او آنچه ميخواهد ،
إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ ( 51 )
. او بر است زبر خلق ، دانايى راست كار .