بنده در ظلمت تفرقت چندان پوشش بيند كه گويد آه كه ميلرزم از آنك نيرزم ، چه سازم جز زآنكه مىسوزم ، تا از اين افتادگى برخيزم آن گه چه بود .
يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا
، ابر جود ، باران وجود ريزد ، سحاب افضال درّ اقبال فشاند ، گل وصال در باغ نوال شگفته گردد ، آخر كار به اول باز شود .
بنده از سر ناز و دلال گويد :
بر خبر همى رفتم جويان يقين . ترس مايه و اميد قرين . مقصود از من نهان و من كوشندهء دين . ناگاه برق تجلى تافت از كمين ، از ظن چنان بيند وز دوست چنين .
3 - النوبة الاولى
( 42 / 53 - 36 )
قوله تعالى : -
فَما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ
، هر چه شما را دادند از چيز [ اين جهانى ] ،
فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا
آن ناپاينده است برسيدنى « 1 » در زندگانى اين جهان ،
وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى
، و آنج « 2 » بنزديك اللَّه است ، به است و پايندهتر ،
لِلَّذِينَ آمَنُوا
، ايشان را كه بگرويدند ،
وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 36 )
و به خداوند خويش پشتى ميدارند .
وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ
، و ايشان كه مىپرهيزند ،
كَبائِرَ الْإِثْمِ
، از بزرگهاى گناهان ،
وَ الْفَواحِشَ
، و از كارهاى زشت ،
وَ إِذا ما غَضِبُوا
و چون در خشم شوند ،
هُمْ يَغْفِرُونَ ( 37 )
، ايشان را ميآمرزند .
وَ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ
، و ايشان كه پاسخ ميكنند خداوند خويش را ،
وَ أَقامُوا الصَّلاةَ
، و نماز بپاى ميدارند ،
وَ أَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ
، و كار ايشان در ميان ايشان در مشاورت بود [ و بر رسيدن از صواب ديدن يكديگر ] ،
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ( 38 )
. و از آنج ايشان را روزى داديم ، هزينه ميكنند .
وَ الَّذِينَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْيُ
، و ايشان آنند كه چون افزونى جستن [ افزون جو ] بايشان رسد ،
هُمْ يَنْتَصِرُونَ ( 39 )
. ايشان از [ افزونى جوى ] كين ميكشند و داد مىستانند .
هامش
( 1 ) برسيدنى و برسيده بمعنى فانى شدنى و فانى شده در اين كتاب مكرر آمده
( 2 ) آنج - آنچه .