وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها
، پاداش بدى ، بدى است هم چنان ،
فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ
، هر كه فرا گذارد و آشتى كند ،
فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ
، مزد او بر خداى است ،
إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 40 )
. اللَّه ستمكاران را دوست ندارد .
وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ
، و هر كه كين كشد [ از ستم كار خويش ] ، پس ستم كردن او ،
فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ( 41 )
. ايشان آنند كه بر ايشان [ نكوهيدن را و نكوهنده را ] راهى نيست .
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ
، راه [ بدنامى ] بر ايشانست كه ستم ميكنند بر مردمان ،
وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ
، و افزونى ميجويند در زمين ، به بىحق ،
أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 42 )
، ايشانراست عذابى دردنماى .
وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ
، هر كه شكيبايى كند و بيامرزد ،
إِنَّ ذلِكَ لَمِنْ عَزْمِ - الْأُمُورِ ( 43 )
. آن از كارهاء جدّ است و قصدهاى درست .
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ
، و هر كه ، اللَّه او را بىراه كند ،
فَما لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ
، او را يارى دهى نيست از پس [ بىراه كردن ] اللَّه ،
وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ
، و كافران را بين آن گه كه ايشان عذاب بينند ،
يَقُولُونَ هَلْ إِلى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ ( 24 )
؟ ميگويند ، باز بردن را [ با آن جهان ] - هيچ راهى هست ؟
وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها
، و بينى ايشان را كه [ آتش ] با ايشان مينمايند ،
خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ
، فرومانده و از دست افتاده از خوارى ،
يَنْظُرُونَ
، مينگرند [ در دوزخ ] ،
مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ
، [ ببعضى ] از چشم نهان مينگرند ، [ چشم از آن پر نكنند از ترس ] .
وَ قالَ الَّذِينَ آمَنُوا
، و گرويدگان گويند ، [ روز رستاخيز چون مآل كافران بينند ] ،
إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
، زيانكاران ايشانند كه از خويشتن و كسان خويش درماندند ،
أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ ( 40 )
آگاه باشيد كه كافران در عذابىاند پاينده و هميشگى .
وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ
، و ايشان را هيچ يارى دهى نبود ،
يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ
، كه ايشان را فرياد رسد و يارى دهد فزود از اللَّه ،
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ
،