وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ( 43 )
و سايهء دود صعب سياه .
لا بارِدٍ وَ لا كَرِيمٍ ( 44 )
نه خنك و نه آسان « 1 » .
إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُتْرَفِينَ ( 45 )
ايشان پيش از آن روز منعمان و گردنكشان بودند .
وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ( 46 )
و مىسهيدند پيش از آن روز بر آن بزهى بزرگ .
وَ كانُوا يَقُولُونَ
، و ميگفتند ،
أَ إِذا مِتْنا
، باش آن گه كه ما بميريم
وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً
و خاك گرديم و استخوان ،
أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ( 47 )
ما برانگيختنىايم . . ؟ .
أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ ( 48 )
و پدران پيشين ما هم برانگيختنىاند . . ؟ .
قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ ( 49 )
گوى « 2 » پيشينان و پسينان جهانيان ،
لَمَجْمُوعُونَ
همه با هم آوردنىاند ،
إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ( 50 )
هنگام روزى دانسته نامزد را .
ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ( 51 )
پس شما اى گمراهان دروغزنگيران .
لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ( 52 )
ميخوريد آن درخت زقوم را .
فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ ( 53 )
تا پر ميكنيد از آن شكمها .
فَشارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ( 54 )
آن گه بر زبر آن آب جوشان مىآشميد « 3 »
فَشارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ( 55 )
مىآشميد « 4 » آشميدن « 5 » ريگ خشك با شتران تشنه .
هذا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ( 56 )
برين فرود آيند ايشان روز پاداش و روز داورى .
نَحْنُ خَلَقْناكُمْ
، ما بيافريديم شما را نخست ،
فَلَوْ لا تُصَدِّقُونَ ( 57 )
پس [ آفرينش پسين ] چرا استوار نمىداريد .
هامش
( 1 ، 2 ) در نسخهء ج : بگو .
( 3 ، 4 ) در نسخهء ج : مىآشاميد .
( 5 ) آشاميدن .