بندگان ،
وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ
، و مى فرا گذارد بديهاى ايشان ،
وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ ( 25 )
. و ميداند آنچه بندگان خواهند كرد [ از پس توبه از گناه ] .
وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
، و پاسخ مىكند ايشان را كه بگرويدند و نيكيها كردند [ آنچه خواهند ايشان را ميدهد ] ،
وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
ناخواسته ايشان را ميافزايد ،
وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ( 26 )
و ناگرويدگان را عذابى است سخت .
وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ
، و اگر اللَّه روزى بر بندگان خويش ، فراخ بگسترانيدى ،
لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ
، ايشان نافرمان و [ افزون جوى ] شدندى در زمين
وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ
، لكن مىفروفرستد روزى به اندازه و آنچه خواهد .
إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ ( 27 )
او به بندگان خويش دانا است و بينا [ و از ايشان آگاه ] .
وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا
، و اوست كه ميفرستد باران ، پس انك خلق نوميد شدند ،
وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ
، و بخشايش خويش مىپراكند
وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ ( 28 )
و اوست آن خداوند يارى ده [ برهى نزديك ] ستوده .
وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
، و از نشانهاى [ توانايى ] اوست آفرينش آسمانها و زمينها ،
وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ
، و آنچه در آن هر دو بپراكند از جنبنده
وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ
، و او بر هم فرا آوردن ايشان [ رستاخيز را ] ،
إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ ( 29 )
هر گه كه خواهد توانا است .
وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ
، و هر چه بشما رسد از رسيدنى ،
فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ
، بدان بكرد دو دست شما است ،
وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ ( 30 )
و فراوانست كه مىفرو گذارد .
وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ
، و شما نه آنيد كه [ از او پيش شويد ] در زمين او را عاجز آريد ،
وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 31 )
و شما را فرود از اللَّه نه يارى ده است و نه فريادرس .
وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ ( 32 )
و از نشانهاى [ توانايى ] اوست [ اين كشتيهاى روان ] در دريا چون كوه .