آنند كه لعنت كرد اللَّه بريشان ،
فَأَصَمَّهُمْ
، و گوش دل ايشان كر كرد ،
وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ ( 23 )
و چشم دل ايشان كور .
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ
، در نينديشند درين قرآن ،
أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها ( 24 )
يا بر دلهاى ايشان مهر است .
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ
، ايشان كه برگشتند از دين خويش با پس وا ، « 1 »
مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى
، پس آنكه ايشان را پيدا گشت راستى پيغام و استوارى رسول ،
الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ
، ديو ايشان را آن بر آراست ،
وَ أَمْلى لَهُمْ ( 25 )
و ديو ايشان را امل و وعدهء زندگانى دراز نمود .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ
، آن از بهر آنست كه ايشان گفتند ايشان را كه دشوار آمد ايشان را قرآن كه اللَّه فرو فرستاد ،
سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ
، كه ما شما را فرمان بريم در كار كار ،
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ ( 26 )
و اللَّه ميداند نهانهاى ايشان .
فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ
، چون بود آن گه كه ميميرانند ايشان را فرشتگان ،
يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ ( 27 )
ميزنند بر رويهاى ايشان و قفاهاى ايشان .
ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ
آن از بهر آنست كه ايشان بر پى كارى رفتند كه اللَّه خشم گرفت بر ايشان به آن ،
وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ
و دشوار آمد ايشان را پسند اللَّه ،
فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ ( 28 )
تباه كرد و فرانيست داد كردارهاى ايشان .
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
، ميپندارند ايشان كه در دلهاى ايشان گمانست ،
أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغانَهُمْ ( 29 )
كه اللَّه بيرون نيارد از ايشان كينهاى ايشان .
وَ لَوْ نَشاءُ لَأَرَيْناكَهُمْ
، و اگر خواهيم ايشان را به تو نمائيم ،
فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ ( 30 )
تا ايشان را بنمون و سان ايشان بشناسى .
وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ
، و بشناسى ايشان را در آساى سخن ،
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمالَكُمْ ( 31 )
و اللَّه كردارهاى شما ميداند .
هامش
( 1 ) در نسخهء ج باز پيش ايشان .