وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
و ايشان كه مىرنجانند مردان مؤمنان و زنان ايشان را
بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا
بىگناهى كه كردند ،
فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً
( 58 ) در گردن خويش كردند دروغى بزرگ و بزهاى آشكارا .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغامبر ،
قُلْ لِأَزْواجِكَ
بگو فرازنان خويش ،
وَ بَناتِكَ
و دختران خويش ،
وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ
و زنان مؤمنان ،
يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ
تا تنگ فراز آرند و نزديك برويهاى خويش چادرهاى خويش ،
ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ
آن نزديكتر است به آن كه ايشان را بشناسند [ كه آزاد زناناند و نه بندگاناند ] ،
فَلا يُؤْذَيْنَ
و ايشان را نرنجانند ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
( 59 ) و اللَّه آمرزگار است هميشه .
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ
اگر باز نشود دورويان ،
وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
و ايشان كه در دلهاى ايشان بيمارى [ گمان ] است ،
وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ
و و دروغ زنان در مدينه ،
لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ
ترا بر ايشان آغاليم « 1 » و بر ايشان انگيزانيم ،
ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها
و آن گه ترا همشهرى نباشند در مدينه ،
إِلَّا قَلِيلًا ( 60 ) مَلْعُونِينَ
مگر اندكى نكوهيده
و نفريده « 2 » .
أَيْنَما ثُقِفُوا
هر جا كه يابند ايشان را ،
أُخِذُوا
بگيرندشان ،
وَ قُتِّلُوا تَقْتِيلًا
( 61 ) و بكشند كشتنى نهمار « 3 » .
سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ
نهاد اللَّه است در ايشان كه ازين پيش « 4 » بودند ، و لن تجد لسنة اللَّه تبديلا ( 62 ) و نهاد اللَّه را تبديل كردن « 5 » نيابى .
يَسْئَلُكَ النَّاسُ
مردمان ترا مىپرسند ،
عَنِ السَّاعَةِ
از رستاخيز [ كه كى خواهد بود ؟ ] ،
قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ
گوى دانستن هنگام آن بنزديك اللَّه است
وَ ما يُدْرِيكَ
و چه چيز ترا دانا كرد [ بدانستن آن ] ،
لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيباً
( 63 ) مگر كه رستاخيز نزديك است .
هامش
( 1 ) - آغاليدن بر جنگ شوراندن
( 2 ) - نفريده نفرين كرده
( 3 ) - نهمار بسيار ( برهان قاطع )
( 4 ) - نسخهء الف . كه پيش فا .
( 5 ) - نسخهء الف : جز كردن .