وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ ( 36 )
و هر كه را بيراه كرد خدا ، او را رهنمايى نيست .
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ مُضِلٍّ
و هر كه را راه نمود اللَّه ، او را بى راه كنندهاى نيست ،
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انْتِقامٍ ( 37 )
بگو اللَّه نه تواناييست تاوندهء كينستان ؟
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
و اگر پرسى مشركان را ،
مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
كه كى آفريد آسمانها و زمينها را ؟
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
ناچار گويند كه اللَّه ،
قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
گوى چه بينيد اين چه مىپرستيد فرود از اللَّه ،
إِنْ أَرادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ
اگر اللَّه به من گزندى خواهد ،
هَلْ هُنَّ كاشِفاتُ ضُرِّهِ
ايشان باز برندهاند گزند او را ؟
أَوْ أَرادَنِي بِرَحْمَةٍ
يا به من بخشايشى خواهد كرد و نيكويى كه به من رسد ،
هَلْ هُنَّ مُمْسِكاتُ رَحْمَتِهِ
ايشان بازگيرندهاند بخشايش او را ؟
قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ
بگو اللَّه مرا بخدايى بسنده است ،
عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ ( 38 )
به او پشتى دارند پشتى داران و برو چسبند كارسپاران .
قُلْ يا قَوْمِ
گوى اى قوم من ،
اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ
هم بر آن كه هستيد ميباشيد و كار ميكنيد ،
إِنِّي عامِلٌ
كه من هم بر آن كه هستم ميباشم و كار ميكنم ،
فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ( 39 ) مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ
آرى بدانيد كه
آن كيست كه به او آيد عذابى كه رسوا كند او را ،
وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقِيمٌ ( 40 )
و فرو آيد به دو عذابى پاينده كه بسر نيايد .
إِنَّا أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ
ما فروفرستاديم بر تو اين نامه ،
لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ
مردمان را براستى ،
فَمَنِ اهْتَدى فَلِنَفْسِهِ
هر كه به راه راست رود خويشتن را رود ،
وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها
و هر كه بر گمراهى رود گمراهى او بر او ،
وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ( 41 )
و تو بر ايشان خداوند و كارساز نهاى .
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ
اللَّه اوست كه مىميراند هر تنى را ،
حِينَ مَوْتِها
بهنگام مرگ او ،
وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها
و هر كس كه بنمرده بود در خواب خويش ،
فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ
مىميراند و جان باز ميستاند در خواب آن را كه قضاى مرگ او در رسيد ؛
وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى
و مىگشايد از خواب و زنده باز