در شأن ايشان ، گريستن بزارى و ناليدن بخوارى صفت ايشان ، نالهء ايشان نالهء تائبان ، خروش ايشان خروش عاصيان ، اندوه ايشان اندوه مصيبت زدگان ، آن نالهء ايشان ديو راند گناه شويد دل گشايد . گروه ديگر سرهنگان درگاهاند ، نواختگان لطف اللَّه
تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى ذِكْرِ اللَّهِ
صفت ايشان ، ذكر اللَّه مونس دل ايشان ، وعد اللَّه آرام جان ايشان ، نفس ايشان نفس صديقان ، وقار ايشان وقار روحانيان ، ثبات ايشان ثبات ربانيان . يكى از صحابه روزى با آن مهتر عالم گفت صلوات اللَّه و سلامه عليه :
يا رسول اللَّه چرا رخسارهء ما در استماع قرآن سرخ ميگردد و آن منافقان سياه ؟ گفت : زيرا كه قرآن نورى است ما را مىافروزد و ايشان را مىسوزد
« يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً »
، آن خواندن كه در سالها اثر نكند از انست كه از زبانى آلوده بر مىآيد و بدلى آشفته فرو مىشود . دل خويش بكلّى با كلام ازلى قديم بايد داد تا بمعانى آن تمتّع يا بى و بحقيقت سماع آن رسى ، يقول اللَّه عزّ و جلّ :
إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ
.
الجزء الرابع و العشرون
4 - النوبة الاولى
( 39 / 52 - 33 )
قوله تعالى :
وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ
و آن كس كه راستى آرد فردا ،
وَ صَدَّقَ بِهِ
و راست دانسته بود وى آن را ،
أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ( 33 )
ايشانند باز پرهيزنده [ از آتش ] .
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ
ايشانراست هر چه خواهند نزديك خداوند ايشان ،
ذلِكَ جَزاءُ الْمُحْسِنِينَ ( 34 )
آنست پاداش نيكوكاران .
لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا
تا بسترد اللَّه ازيشان بتركار كه كردند ،
وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ
و پاداش دهد ايشان را به مزد ايشان ،
بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ ( 35 )
نيكوتر كارى را كه ميكردند .
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ
بسنده نيست اللَّه رهيكان خويش را بداشت و باز داشت ،
وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ
و ميترسانند ترا به اين پرستيدگان جز اللَّه ،