إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ ( 124 )
قوم خويش را گفت از دروغ به نپرهيزيد ؟
أَ تَدْعُونَ بَعْلًا
بعل را خداى ميخوانيد ،
وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ ( 125 )
و نيكو آفرينتر آفريدگان مىبگذاريد ؟ !
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ( 126 )
اللَّه خداوند شماست و خداوند پدران پيشينان شما .
فَكَذَّبُوهُ
دروغ زن گرفتند او را ،
فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ( 127 )
اكنون حاضر كردگاناند در آتش .
إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 128 )
مگر بندگان خداى كه بدل او را راست بودند از قوم او
وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ( 129 ) سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ ( 130 )
گذاشتيم برو در پسينان درود بر الياس تا جهان بود ميگويند :
الياس عليه السلام .
إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 131 )
ما پاداش چنين كنيم چنو نكوكاران را .
إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ( 132 )
كه او از بندگان گرويدگان ما بود .
وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 133 )
لوط از فرستادگان ما بود .
إِذْ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ( 134 )
رهانيديم او را و كسان او را همگان .
إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ ( 135 )
مگر پير زنى در بازماندگان .
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ( 136 )
پس دمار برآورديم از ديگران .
وَ إِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ( 137 ) وَ بِاللَّيْلِ
و شما ميرويد بر ايشان بروز
و شب .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 138 )
[ مىبينيد و مىشنويد ] در نمىياويد « 1 » ؟
النوبة الثانية
قوله تعالى :
وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ
اى - من اهل دينه و نسبه ، و - الشيعة
هامش
( 1 ) - ياويد يابيد .