فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ ( 33 )
آن روز همه بدكاران در عذاب انبازانند .
إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ( 34 )
چنين كنيم ما با بدكاران .
إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ
كه ايشان آن بودند كه چون ايشان را گفتند خدايى نيست مگر اللَّه ،
يَسْتَكْبِرُونَ ( 35 )
از پذيرفتن آن گردن مىكشيدند .
وَ يَقُولُونَ
و ميگفتند :
أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا
باش ما پرسش خدايان خويش بخواهيم گذاشت ؟
لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ ( 36 )
از بهر سخن سخن سازى ديوانهاى ؟ !
بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ
[ شاعر و ديوانه نيست ] بلكه سخن راست آورد ،
وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ( 37 )
و پيغامبران پيشين را گواهى داد و استوار گرفت .
إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ ( 38 )
ايشان را گويند شما را عذابى درد نماى مىبايد چشيد .
وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 39 )
و پاداش نخواهند داد شما را مگر آنچه ميكرديد .
إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 40 ) أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ( 41 )
لكن بندگان خداى كه ايشان را پاك كردهاند از بيگانگى ايشانند
كه ايشانراست رزقى معلوم نه « 1 » پوشيده بغيب .
فَواكِهُ
آن رزق ميوههاست ،
وَ هُمْ مُكْرَمُونَ ( 42 ) فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 43 )
و ايشان نواختگاناند
در بهشتهاى ناز .
عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ ( 44 )
بر تختهاى روى در روى .
يُطافُ عَلَيْهِمْ
ميگردانند بر سرهاى ايشان ،
بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ( 45 )
جامهاى روان در جوى .
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : كه .