آسمانها و زمينهاست ،
إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 38 )
كه او داناست بهر چه در دلهاست .
هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ
او آنست كه شما را پسينان كرد پس پيشينان در زمين ؛
فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ
هر كه ناگرويده شد ناگرويدن او برو [ گزند برو و پاداش بيش ] ،
وَ لا يَزِيدُ الْكافِرِينَ كُفْرُهُمْ
و نفزايد ناگرويدگان را ناگرويدن ايشان ،
عِنْدَ رَبِّهِمْ
نزديك خداى ايشان ،
إِلَّا مَقْتاً
مگر زشتى ،
وَ لا يَزِيدُ الْكافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَساراً ( 39 )
و نفزايد ناگرويدگان را ناگرويدن ايشان مگر زيانكارى .
قُلْ
پيغامبر من بگوى :
أَ رَأَيْتُمْ شُرَكاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
چه بينيد اين انباز گرفتگان شما كه خداى ميخوانيد فرود از اللَّه ؟
أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ
با من نمائيد تا چه چيز آفريدند در زمين ،
أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ
يا ايشان را انبازيى هست با اللَّه در آفرينش آسمانها ،
أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً
يا ايشان را نامهاى داديم ،
فَهُمْ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْهُ
كه ايشان بريشان درستاند از آن [ نامه كه مار انباز هست ] ،
بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلَّا غُرُوراً ( 40 )
بلكه وعده نمىدهد ناگرويدگان يكديگر را مگر بفريب « 1 » .
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
اللَّه مىدارد بر جاى آسمانها و زمينها را ،
أَنْ تَزُولا
تا از جاى بنجنبند ،
وَ لَئِنْ زالَتا
و اگر بجنبند ،
إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ
بجاى ندارد آن را هيچ كس پس او ،
إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً ( 41 )
او خداوند بردبارست از دشمنان آمرزگار دوستان هميشه .
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ
سوگندان مىخورند بخداى ،
جَهْدَ أَيْمانِهِمْ
هر چند كه توانستند از سوگندان خويش ،
لَئِنْ جاءَهُمْ نَذِيرٌ
كه اگر بايشان آيد آگاه كنندهاى ،
لَيَكُونُنَّ أَهْدى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ
ايشان راست راهتر باشند از هر يكى ازين نامه داران مردمان ،
فَلَمَّا جاءَهُمْ نَذِيرٌ
چون بايشان آمد آگاه كنندهاى ،
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : فرهيب