در محل قرباند ، و در جوار حضرت عزّت . و نيز گفتهاند كه خواب استراحت است از تعب و نصب ، در بهشت تعب و نصب نيست . قال اللَّه تعالى :
لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ
. در خبرست كه روز رستاخيز چون خلق اوّلين و اخرين جمع شوند در ان انجمن كبرى و عرصهء عظمى منادى ندا كند : سيعلم اهل الجمع من اولى بالكرم ؟ ارى بدانند اهل جمع امروز كه به نيكوكارى و بزرگوارى كه سزاوارتر ؟ انگه ندا ايد كه : ليقم الذين كانت
تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً
شب خيزان به اين ندا از خلق جدا شوند ، و هم قليل - و اندكى باشند . باز ندا ايد كه اين الذين كانوا
لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ
فيقومون و هم قليل . سه ديگر بار ندا ايد « 1 » كه اين الذين كانوا يحمدون اللَّه فى السراء و الضراء فيقومون و هم قليل . ثم يحاسب الناس . و
قال النبى ( ص ) : « اشراف امّتى حملة القران و اصحاب الليل »
اى مسكين بوقت سحر غافل مباش كه ان ساعت وقت نياز دوستان بود ، ساعت راز مشتاقان بود ، هنگام ناز عاشقان بود ، بر بساط
وَ نَحْنُ أَقْرَبُ
در خلوت
وَ هُوَ مَعَكُمْ
سرّا بسر شراب انا جليس من ذكرنى ، بىزحمت اغيار بدوستان خود مىرساند ، ان ساعت نسيم سحرى از بطنان عرش مجيد مىايد ، و بر دل عنايتيان حضرت ميگذرد ، و برمزى باريك و برازى عجيب ميگويد : اى درويش برخيز و تضرّعى بيار و نياز خود عرضه كن كه دست كرم فروگشاده ، و ندا در داده از بهر درويشان ، كه من يقرض غير عدوم و لا ظلوم ، چه عجب اگر ان ساعت به گوش دل بنده فرو گويد كه عبدى لا تخف انّك من الآمنين . داود ( ع ) از جبرئيل سؤال كرد كه در روز و شب كدام ساعت فاضلتر ؟
گفت در هفته روز ادينه ان ساعت كه خطيب بر منبر شود تا نماز را سلام دهند .
و در شب بوقت سحرگاه ان ساعت كه دوستان و مشتاقان در مناجات شوند و سرّا
هامش
( 1 ) باز ندا ايد ( الف )