ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
آشكارا گشت و فراوان تباهى در دشتها و شهرها
بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ
ببد كرد دستهاى مردمان
لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا
تا بچشاند ايشان را پاداش لختى از آنچه كردند
لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
( 41 ) تا مگر بازگردند .
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ
گوى برويد در زمين
فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ
درنگريد چون بود سرانجام ايشان كه ازين پيش بودند
كانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ
( 42 ) كه باللّه مىانبازان گرفتند .
فَأَقِمْ وَجْهَكَ
پس آهنگ و روى خود راست دار
لِلدِّينِ الْقَيِّمِ
اين دين درست راست « 1 » پاينده را
مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ
پيش از آن كه روزى آيد ،
لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ
روزى كه چون اللَّه آن را آورده بود با پس نبرد
يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ
( 43 ) آن روز مىباز پراكنند در دو راه .
مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ
هر كه كافر شود گزند كفر او برو
وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً
و هر كه نيكى كند
فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ
( 44 ) خويشتن را مىنشستگاه سازد و مى بساط گستراند .
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
تا پاداش دهد ايشان را كه بگرويدند و نيكها كردند
مِنْ فَضْلِهِ
از بخشيدهء خويش
إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ
( 45 ) كه او دوست ندارد ناگرويدگان را .
وَ مِنْ آياتِهِ
و از نشانهاى [ توانايى ] اوست
أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ
كه ميفروگشايد از هوا بادهايى بشارت ده
وَ لِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ
و تا بچشاند شما را از بخشايش خويش
وَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ
و تا به آن باد كشتى رود بفرمان او
وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ
و به آن [ باران ] بجوئيد روزى او
وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
( 46 )
هامش
( 1 ) دين درواخ پاينده ( الف )