30 - سورة الرّوم مكّية
1 - النوبة الاولى
( 30 / 19 - 1 )
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
الم
( 1 ) منم خداى دانا .
غُلِبَتِ الرُّومُ ( 2 ) ، فِي أَدْنَى الْأَرْضِ
باز شكستند
در نزديكترين زمين [ كه از زمين عرب است بروم ]
وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ
و روميان پس غلبه گبران
سَيَغْلِبُونَ
( 3 ) غلبه خواهند يافت [ بر گبران ] .
فِي بِضْعِ سِنِينَ
در اند سال ،
لِلَّهِ الْأَمْرُ
كار خداى دارد ،
مِنْ قَبْلُ
[ در غلبهء پارس بر روم ] از پيش « 1 »
وَ مِنْ بَعْدُ
و [ در غلبهء روم بر پارس ] از پس
وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ
( 4 ) و آن روز [ كه غلبه كند روم بر پارس ] شاد شوند مؤمنان .
بِنَصْرِ اللَّهِ
به يارى دادن اللَّه [ اهل كتاب را ]
يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ
يارى ميدهد اللَّه او را كه خواهد
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
( 5 ) و اوست آن تواناى مهربان .
وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ
وعدهء اللَّه است و اللَّه وعدهء خويش كژ نكند ،
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
( 6 ) ليكن بيشتر مردمان نميدانند .
هامش
( 1 ) پيش فا ( الف )