قارون چون وا « 1 » خانه آمد و حساب برگرفت بسيار برمىآمد . دلش نداد كه بدهد در تدبير آن شد كه بنى اسرائيل را بر موسى بيرون آرد و موسى را به چشم ايشان زشت كند تا ايشان نيز زكات ندهند . با آن قوم خويش گفت ، كه با وى دست يكى داشتند ، اين موسى هر چه توانست از قهر و غلبه بر بنى اسرائيل همه « 2 » كرد و اكنون ميخواهد كه مال از شما بستاند ، و شما را درويش كند . ايشان گفتند : انت سيّدنا و كبيرنا فمر بما شئت . مهتر ما و سرور ما تويى هر چه ترا رأى بود ما ترا بدان مطيع باشيم . گفت : فلان زن فاجره بياريد تا او را هديهاى و جعلى پذيرم تا موسى را قذف كند و فجور با نام وى كند تا بنى اسرائيل از وى رميده گردند و او را تنها بگذارند و بوى هيچيز ندهند . آن زن را بياوردند و قارون هزار دينار بوى داد و زيادت ازين پذيرفتارى كرد و او را گفت فردا كه موسى و بنى اسرائيل جمع شوند تو دست در موسى زن و در ان جمع بگوى كه با من فجور كرد پس ديگر روز قارون بنى اسرائيل را جمع كرد و موسى را گفت قوم منتظر تواند تا تو ايشان را امر و نهى گويى ، و شرايع دين را بيان كنى . موسى بيامد و گفت : من سرق قطعنا يده و من افترى جلدناه ثمانين و من زنى و ليست له امرأة جلدناه مائة و من زنى و له امرأة رجمناه ، هر كه دزدى كند دستش ببريم و هر كه فريت بر وى درست شود او را هشتاد تازيانه زنيم و هر كه زنا كند و نكاح حلال نديده او را صد تازيانه زنيم ، و هر كه زنا كند و زن حلال ديده او را سنگسار كنيم . قارون گفت : يا موسى و اگر اين زانى تو باشى حكم همين رجم است ؟ موسى گفت : و اگر من باشم حكم همين است . قارون گفت بنى اسرائيل چنين ميگويند كه تو با فلانه زن فجور كردهاى گفت : بخوانيد آن زن را تا خود چه ميگويد . آن زن بيامد موسى گفت : اى زن آنچه ايشان ميگويند من با تو كردم ؟
هامش
( 1 ) با خانه ( ج )
( 2 ) همى ( الف )