وَ قِيلَ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ
و ايشان را گويند اين انباز گرفتگان خويش خوانيد [ تا شما را امروز فرياد رسند ]
فَدَعَوْهُمْ
خوانند ايشان را
فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ
و پاسخ نكنند ايشان را
وَ رَأَوُا الْعَذابَ لَوْ أَنَّهُمْ كانُوا يَهْتَدُونَ
( 64 ) و چون عذاب بينند دوست داشتندى كه راه يافتگان بودندى .
وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ
و آن روز كه اللَّه خواند ايشان را
فَيَقُولُ ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ
( 65 ) و گويد پاسخ چه كرديد فرستادگان مرا .
فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ يَوْمَئِذٍ
پوشيده ماند و فراموش بر ايشان خبرهاى [ اين جهانى ] آن روز
فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ
( 66 ) و يكديگر را نپرسند [ از بهر آن كه مسئول نداند هم چنان كه سائل نداند ] .
فَأَمَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ
امّا آن كس كه به اقرار با پذيرفتگارى آمد و بگرويد
وَ عَمِلَ صالِحاً
و كردار نيك كرد
فَعَسى أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ
( 67 ) واجب است و لا بدّ كه از نيك آمدگان بود او [ جاويد ] .
وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ
و خداوند تو مىآفريند آنچه خواهد
وَ يَخْتارُ
و مىگزيند [ از آنچه مىآفريند آنچه خواهد ]
ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ
ايشان را گزين نيست [ كه چيزى كنند يا پسندند ]
سُبْحانَ اللَّهِ
پاكى اللَّه را
وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ
( 68 ) و چون برتر است از آن انبازى كه با او ميجويند [ دشمنان از دعوى در اختيار ] .
وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ
و خداوند تو ميداند آنچه دلهاى ايشان پوشيده ميدارد
وَ ما يُعْلِنُونَ
( 69 ) و آنچه آشكارا ميكنند .
وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
و او خداوند است نيست خدايى جز « 1 » زو
هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ
او راست سزاوارى و هو نامى بخدايى درين جهان و در آن جهان
هامش
( 1 ) جذ ( الف )