جهان و ميراث بما شد .
وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى
خداوند تو هلاككنندهء مردمان شهرها نيست
حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها رَسُولًا
تا آن گه كه بفرستد در ما در شهرها پيغامبرى
يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا
كه بر ايشان ميخواند سخنان ما
وَ ما كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرى
و ما هلاككنندهء مردمان شهرها نيستيم
إِلَّا وَ أَهْلُها ظالِمُونَ
( 59 ) مگر كه اهل آن ستمكاران باشند [ و ايشان را گناه بود ] .
وَ ما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ
و هر چه شما را دادند از چيز [ اين جهانى ]
فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زِينَتُها
آن چيزيست برسيدنى در زندگانى اين جهان و آرايش در اين جهان
وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى
و آنچه نزديك خدايست بهترست و پايندهتر
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
( 60 ) سخن در نمىيابيد ؟
أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً
كسى كه او را ما وعدهء نيكو داديم [ به آن راه نيكو كه او در آنست و فعل نيكو كه با آنست ]
فَهُوَ لاقِيهِ
و روزى آن وعده را خواهد ديد
كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا
او چنان كس است كه وى را چيزى گذرنده و ناپاينده داديم ازين جهان ؟
ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
( 61 ) پس آن گه روز رستاخيز او از حاضركردگان است در آتش .
وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ
و آن روز كه اللَّه خواند ايشان را
فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ
( 62 ) و گويد اين انبازان من كه بدروغ ميگفتيد كجااند ؟
قالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ
ايشان گويند كه وعيد اللَّه بر ايشان واجب شد
رَبَّنا
خداوند ما
هؤُلاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنا
اين آن مردماناند كه ما ايشان را بىراه كرديم
أَغْوَيْناهُمْ كَما غَوَيْنا
ايشان را به آن بىراه كرديم كه خود بىراه بوديم
تَبَرَّأْنا إِلَيْكَ
از پرستگارى ايشان به بيزارى مى با تو كرديم
ما كانُوا إِيَّانا يَعْبُدُونَ
( 63 ) ايشان ما را هرگز نپرستيدند .