وَ لكِنَّا أَنْشَأْنا قُرُوناً
لكن ما بر آن بوديم كه گروهانى آفرينيم [ ميان موسى و ميان تو ]
فَتَطاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ
[ تا بيافرينيم ايشان را ] دراز شد بر ايشان [ ميان تو و ميان موسى ] زندگانيها ،
وَ ما كُنْتَ ثاوِياً فِي أَهْلِ مَدْيَنَ
و نبودى در ميان مدين [ و در شهر ايشان ] بنشست
تَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا
كه بر ايشان خواندى تو سخنان ما
وَ لكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ
( 45 ) لكن ما [ موسى را ] فرستاديم [ تا از طور با مدين آمد و سخنان ما بر ايشان خواند ] .
وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ
و تو نبودى بان يك سوى طور
إِذْ نادَيْنا
آن گه كه آواز داديم ما
وَ لكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ
لكن از رحمت خداوند تو بود [ كه ترا ايدر « 1 » پيغام داد ]
لِتُنْذِرَ قَوْماً
تا آگاه كنى و بترسانى گروهى را
ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ
كه بايشان پيش از تو هيچ آگاه كنندهاى نيامد
لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
( 46 ) تا مگر پند پذيرند .
وَ لَوْ لا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ
و گرنه آن بودى كه اگر به ايشان رسيدى عذابى « 2 »
بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ
به آنچه پيش خويش فرستاده بودند از كرد بد
فَيَقُولُوا رَبَّنا
گفتندى خداوند ما
لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا
چرا نفرستادى بما فرستادهاى
فَنَتَّبِعَ آياتِكَ
تا ما بر پى پيغامهاى تو رفتيمى ،
وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
( 47 ) و از گرويدگان بوديمى [ اگر نه اين معنى بودى ما ايشان را عذاب كرديمى پيش از آمدن تو ]
فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا
چون بايشان آمد فرستاده راستگوى با پيغام راست از نزديك ما
قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى
گفتند چرا [ محمد را ] نامهاى نه چنان دادند كه موسى را دادند [ بيك بار ]
أَ وَ لَمْ يَكْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى مِنْ قَبْلُ
آن قوم كه موسى تورات بيك بار بايشان آورد كافر شدند
هامش
( 1 ) اينجا ( ج )
( 2 ) عذابى رسيدمى ( ج )