الدُّنْيا لَعْنَةً
و بر پى ايشان پيوستيم در اين جهان نفرين
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ
( 42 ) و روز رستاخيز ايشان فرا هلاكت و تباهى دادگانند .
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ
موسى را نامه داديم
مِنْ بَعْدِ ما أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الْأُولى
پس آن كه قرنهاى پيشين هلاك كرديم
بَصائِرَ لِلنَّاسِ
حكمها و پيغامهاى روشن مردمان را
وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
( 43 ) و راه نمونى و بخشايشى تا مگر پند پذيرند و وعدهاى من در ياد دارند .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ
اى - قصد نحو مدين خارجا عن سلطان فرعون ، و تلقاء تفعال من لقيت و هو مصدر اتّسع فيه ، فاستعمل ظرفا و
سَواءَ السَّبِيلِ
قصد السّبيل المستوى الى مدين . مقاتل گفت موسى چون از مصر بيامد ترسان و حيران از بيم فرعون هيچ ندانست كه كجا شود و راه نمىبرد تا جبرئيل آمد و عصا بوى داد آن عصا كه آدم از بهشت آورده بود و او را گفت كه سوى مدين شو بنزديك شعيب . موسى از آن كه راه نميدانست گفت :
عَسى رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَواءَ السَّبِيلِ
، كار خود تفويض با اللَّه كرد و به راه بردن توفيق ازو خواست تا ربّ العزّة فريشته فرستاد و راه بوى نمود . و گفتهاند كسان فرعون در طلب او بر پى وى ايستادند و سه راه بود بمدين : دو در طرف و يكى در ميان . ايشان گفتند با يكديگر تا در راه طرف رويم كه مرد ترسنده و گريزنده در شاهراه ميان نرود .