وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ
و خداوند تو خداوندى با نيكوكارى و فضل است بر مردمان .
وَ لَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَشْكُرُونَ
( 73 ) لكن بيشتر مردمان به آزادى نهاند .
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ
و خداوند تو ميداند هر چه در دلهاى ايشان نهفت ميدارد
وَ ما يُعْلِنُونَ
( 74 ) و هر چيز كه ايشان آشكارا ميدارند .
وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
و نيست هيچ پوشيده در آسمان و زمين ،
إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
( 75 ) مگر آن در لوح نبشته پيدا و روشن .
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ
اين قران ميخواند بر بنى اسرائيل
أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
( 76 ) بيشتر آن كه ايشان در آن دو گروهند ، [ كه صواب چيست و كدامست ] .
وَ إِنَّهُ لَهُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
( 77 ) و اين راه نمونى و بخشايشى است است گروندگان را .
إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ
خداوند تو داورى برد ميان ايشان [ فردا بداورى بريدن خويش ]
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ
( 78 ) و اوست آن تواناى تاوندهء دانا .
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
پشتىدار و كار سپار به خداوند [ خويش ]
إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ
( 79 ) كه تو بر راستى روشنى .
النوبة الثانية
قوله :
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
: اى - قل يا ايها الرسول
الْحَمْدُ لِلَّهِ
اى - الشكر و