موسى از آتش معرفت و هدايت قربت يافت :
وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا
موسى را باوّل ندا بود
نُودِيَ
و به آخر نجوى بود
وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا
. باز مصطفى عربى ( ص ) باوّل چه بود ؟ :
أَسْرى بِعَبْدِهِ
- باوسط چه بود ؟ :
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى
- و به آخر چه بود ؟ :
دَنا فَتَدَلَّى ، فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى
.
2 - النوبة الاولى
( 27 / 19 - 15 )
قوله تعالى :
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ عِلْماً
داديم داود و سليمان را علم پيغامبرى و دانش دين
وَ قالا
و ميگفتند ايشان
الْحَمْدُ لِلَّهِ
سزاواراى ستايش پاك نيكو خداى را
الَّذِي فَضَّلَنا
آن خداى كه فضل داد ما را و افزونى
عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ
( 15 ) بر افزونى از بندگان گرويدهء خويش .
وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ
ميراث برد سليمان از داود پيغامبرى و پادشاهى « و قال » و گفت سليمان
يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ
اى مردمان ما را سخن مرغان در آموختند [ كه ايشان چه ميگويند ]
وَ أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ
و ما را هر چيز كه در و ايد بدادند
إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ
( 16 ) اين افزونى نيكويى است از اللَّه بر من آشكارا .
وَ حُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُهُ
بينگيختند و با هم آوردند سليمان را سپاهها و لشكرهايى
مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّيْرِ
از پريان و مردان و مرغان
فَهُمْ يُوزَعُونَ
( 17 ) و ايشان را همه از نافرمانبردارى مىبازداشتند .
حَتَّى إِذا أَتَوْا عَلى وادِ النَّمْلِ
تا هنگام برگذشت بر رودكدهء مورچه
قالَتْ نَمْلَةٌ
گفت سالار آن لشكر مورچه :
يا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساكِنَكُمْ
اى