از دور آتشى ديدم :
سَآتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ
شما را از نزديك آن [ آتش ] خبرى آرم ،
أَوْ آتِيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ
يا شما را آتشى افروخته آرم ،
لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ
( 7 ) تا مگر گرم شويد « 1 » .
فَلَمَّا جاءَها
چون [ موسى ] آمد به آن [ آتش ] ،
نُودِيَ
آواز دادند او را
أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها
كه بركت كسى كه در آتش است و ايشان كه گرد بر گرد آن ،
وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
( 8 ) و پاكى اللَّه را خداوند جهانيان .
يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
( 9 ) يا موسى آنچه هست آن منم تواناى دانا .
وَ أَلْقِ عَصاكَ
عصاى خويش بيفكن « 2 »
فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ
چون عصا را ديد كه مىجنبيد و مىلرزيد « 3 »
كَأَنَّها جَانٌّ
راست گويى كه آن مارى است
وَلَّى مُدْبِراً
[ موسى ] برگشت ، پشت برگردانيد [ گريزان ، ]
وَ لَمْ يُعَقِّبْ
بازنيامد و باز پس ننگرست ،
يا مُوسى لا تَخَفْ
[ گفتند ] يا موسى مترس !
إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ
( 10 ) كه من آنم كه فرستادگان من بنزديك من نبايد ترسند .
إِلَّا مَنْ ظَلَمَ
مگر [ ازيشان ] كسى گناهى كند ،
ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ
آن گه جزا « 4 » كند كرد خويش بنيكويى پس زشتى
فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ
( 11 ) من آمرزگارم بخشاينده .
وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ
دست خويش در جيب خويش كن
تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ
تا بيرون آيد سپيد بىپيسى
فِي تِسْعِ آياتٍ
[ شو ] با نه نشان ،
إِلى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ
بفرعون و قوم او ،
إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ
( 12 ) كه
هامش
( 1 ) نسخهء الف : شيد
( 2 ) نسخهء الف : بيوكن
( 3 ) نسخهء الف خحويد
( 4 ) نسخهء الف : بدل