قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ
گفتند : بگرويم به تو ايمان آريم ترا ؟ ،
وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ
( 111 ) پس روان تو كه نبودهتر از مردمانند .
قالَ وَ ما عِلْمِي بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 112 ) گفت : من چه دانم ؟ [ چه دانش مرا ] به آنچه ايشان ميكنند ؟ [ كه به آن پسنديده مىآيند ] .
إِنْ حِسابُهُمْ
نيست شمار ايشان [ و جزاى شايستگى ايشان ] ،
إِلَّا عَلى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ
( 113 ) مگر بر خداوند من اگر ميدانيد .
وَ ما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِينَ
( 114 ) و من رانندهء گرويدگان نيستم .
إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ
( 115 ) نيستم من مگر ترسانندهاى آشكارا .
قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا نُوحُ
گفتند اى نوح اگر باز نهايستى ازين سخن ،
لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ
( 116 ) ناچار از راندگان باشى و كشتگان به سنگ .
قالَ رَبِّ
گفت خداوند من ،
إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ
( 117 ) . اين قوم مرا دروغزن گرفتند .
فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً
برگشاى ميان من و ميان ايشان [ كار ] برگشادنى
وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
( 118 ) و باز رهان مرا و ايشان كه با منند از گرويدگان .
فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ
برهانيديم او را و هر كه با او بود ،
فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
( 119 ) در آن كشتى گران بار كردهء پر .
ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ
( 120 ) آن گه به آب بكشتيم پس همه بازماندگان را از كشتى .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
[ در آن كرد و ] درين [ گفت ] نشانى [ و عبرتى پيداست و پندى آشكار ] است .
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
( 121 ) و بيشتر ايشان گرويده نبودند .