بآيات ما ؟ «
وَ قالَ لَأُوتَيَنَّ مالًا وَ وَلَداً »
( 77 ) و گفت مرا [ در اين جهان ناچار ] مال دهند و فرزند .
«
أَطَّلَعَ الْغَيْبَ »
او را بر ناديده ديدار افتاد كه پوشيده بدانست ؟ «
أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً »
( 78 ) يا بنزديك رحمن دست افكند كه پيمان نهاد ؟
«
كَلَّا »
نه چنانست . «
سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ »
آرى بنويسيم بر وى آنچه ميگويد ، «
وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا »
( 79 ) و او را عذاب پيونديم فرا عذاب پيوستنى .
«
وَ نَرِثُهُ ما يَقُولُ »
آن مال و فرزند كه امروز داديم و آنچه به دو رسيد فردا باز ستانيم ، «
وَ يَأْتِينا فَرْداً »
( 80 ) تا آيد بى مال و بى فرزند تنها .
«
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً »
و فرود از اللَّه تعالى خدايان گرفتند ، «
لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا »
( 81 ) تا ايشان را انبوهى باشند و يار .
«
كَلَّا »
نه عزّ باشند ايشان را نه يار . «
سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ »
آرى كافر شوند فردا به پرستگارى ايشان ، «
وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا »
( 82 ) و فردا بر ايشان جز زآن باشد كه بيوسند .
«
أَ لَمْ تَرَ »
نمىبينى [ نميدانى ] ، «
أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ »
كه بر گماشتيم شياطين را بر كافران ، «
تَؤُزُّهُمْ أَزًّا »
( 83 ) تا ايشان را ميخيزانند ببدكارى خيزايندنى .
«
فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ »
مشتاب بر ايشان ، «
إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا »
( 84 ) كه ما روزگار عمر ايشان ميشماريم [ روز روز ، نفس نفس ] شمردنى .
«
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ »
آن روز كه فراهم آريم پرهيزگاران را ، «
إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً »
( 85 ) تا با رحمن برند ايشان را ، سواران ، ايمن و شاد .
«
وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ »
و رانيم ناگرويدگان بدكار را «
إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً »
( 86 ) بسوى دوزخ ، پيادگان ، تشنگان .
«
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ »
نتوانند و ندارند و نياوند شفاعت ، «
إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ