«
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ »
و هر كه فرمان برد خداى را و رسول او را ، «
وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ »
و بترسد از خداى و بپرهيزد از خشم او ، «
فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ »
( 52 ) رستگاران ايشانند .
«
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ »
سوگندان ميخورند به خدا چندان كه توانند ، «
لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ »
اگر ايشان را فرمايى [ كه بيرون آيند بغزاة ] «
لَيَخْرُجُنَّ »
لا بد بيرون آيند ، «
قُلْ لا تُقْسِمُوا »
گوى سوگند نخوريد ، «
طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ »
فرمانبردارى بايد بچم [ نه به آن دشوارى كه مىپذيريد و نه به آن خوارى و آسانى كه ميرويد ] ، «
إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ »
( 53 ) اللَّه آگاه و داناست به آنچه كنيد .
«
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ »
گوى فرمان بريد اللَّه را و فرستادهء او را ، «
فَإِنْ تَوَلَّوْا »
پس اگر برگردند ، «
فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ »
برو آنست كه برو نهادند از بار و واجب ، «
وَ عَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ »
و بر شما آنست كه بر شما نهادند از بار و واجب ، «
وَ إِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا »
و اگر فرمان بريد رسول را بر راه راست افتيد ، «
وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ »
( 54 ) و نيست بر رساننده مگر رسانيدن آشكارا .
«
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ »
وعده داد اللَّه ايشان را كه كه بگرويدند از شما و نيكيها كردند ، «
لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ »
كه لا بد ايشان را خليفت نشاند در زمين ، «
كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ »
چنان كه خليفت نشاند ايشان را كه پيش ازين بودند ، «
وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ »
و دين ايشان ايشان را باز گستراند و دست دهد و كار و بار سازد ، «
الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ »
آن دين ايشان كه ايشان را بپسنديد ، «
وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً »
و ايشان را بجاى بيم ايشان از دشمن بى بيمى دهد و آمنى ، «
يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً »
چنين بود تا آن گه كه مرا مىپرستند و انباز نگيرند با من هيچ چيز ، «
وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ »
و هر كه كافر شود پس از آن ، «
فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ »
( 55 ) ايشان آنند كه از دين بيرونند .
«
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ »
بپاى داريد نماز و بدهيد زكات مال ،