«
لَقَدْ أَنْزَلْنا آياتٍ مُبَيِّناتٍ »
فرو فرستاديم سخنان و پيغامهاى روشن كرده و پيدا [ صواب و حق در آن ] ، «
وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ »
( 46 ) و اللَّه راه مىنمايد او را كه خواهد به راه راست درست .
«
وَ يَقُولُونَ »
و ميگويند [ منافقان ] «
آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ »
ايمان آورديم و گرويديم بخداى و به پيغامبر ، «
وَ أَطَعْنا »
و فرمان برداريم ، «
ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ »
آن گه برگردد از فرمانبردارى گروهى ازيشان ، «
مِنْ بَعْدِ ذلِكَ »
از پس آن ، [ طاعت كه نمودند ] ، «
وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ »
( 47 ) و هرگز ايشان گرونده نهاند .
«
وَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ »
و هر گه كه ايشان را باز خوانند با حكم خداى و حكم رسول او ، «
لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ »
تا رسول خداى داورى برد ميان ايشان ، «
إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ »
( 48 ) گروهى ازيشان روى ميگردانند .
«
وَ إِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ »
و اگر ايشان را چيزى ناحق يا دعويى مىپيش شود و مىواجب آيد ، «
يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ »
( 49 ) به حكم رسول خدا آيند شتابان فرمانبردار بكام .
«
أَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ »
در دلهاى ايشان بيماريى گمان است ، «
أَمِ ارْتابُوا »
يا در دستورى تو ميشورند و دلهاى ايشان نمىآرامد ، «
أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ »
يا مىترسند كه ستم كند اللَّه بر ايشان و رسول او و داورى گر ، «
بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ »
( 50 ) آن همه نه كه ايشان ستمكارانند .
«
إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ »
اينست جز زين نه گفتار و پاسخ گرويدگان ، «
إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ »
آن گه كه ايشان را باز خوانند با خداى و رسول او ، «
لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ »
تا داورى كند ميان ايشان ، «
أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا »
آنست كه گويند شنيديم و فرمانبرداريم ، «
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »
( 51 ) و ايشانند پيروز آمدگان جاويدان .