«
يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ »
راه مىنمايد اللَّه بروشنايى خويش او را كه خواهد . «
وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ »
و مثال مىزند اللَّه مردمان را ، «
وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ »
( 35 ) و اللَّه به همه چيز داناست .
«
فِي بُيُوتٍ »
[ آن چراغها ] در خانههايى ، «
أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ »
كه فرمود اللَّه كه آن را بزرگ دارند ، و قدر آن بلند دارند ، «
وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ »
و او را در آن نام برند و ياد كنند ، «
يُسَبِّحُ لَهُ فِيها »
نماز مىكند او را و مىستايد او را در آن مسجدها ، «
بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ »
( 36 ) ببامدادها و شبانگاه .
«
رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ »
مردانى كه مشغول ندارد ايشان را بازرگانى ، «
وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ »
و نه ستد و دادى از ياد خدا ، «
وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ »
و از بپاى داشتن نماز و دادن زكات ، «
يَخافُونَ يَوْماً »
مىترسند از روزى «
تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ »
( 37 ) كه دلها و ديدهها در آن مىگردد ، [ نه در بر دل بيارامد و نه در سر ديده از بيم ]
«
لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ »
آن را تا پاداش دهد اللَّه ايشان را . «
أَحْسَنَ ما عَمِلُوا »
به نيكوتر كردار كه كردند ، «
وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ »
و بيفزايد ايشان را افزونى از فضل خويش ، «
وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ »
( 38 ) و اللَّه روزى دهد او را كه خواهد بىاندازه .
«
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا »
و ايشان كه كافر شدند ، «
أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ »
كردارهاى ايشان كه ميكنند راست چون گورابى است بهامون ، «
يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً »
كه تشنه آن را آب پندارد ، «
حَتَّى إِذا جاءَهُ »
تا آن گه كه آيد به آن . «
لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً »
آن را هيچ چيز نيابد از آنچه مىبيوسد ، «
وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ »
و اللَّه را داور يافت نزديك كردار خويش ، «
فَوَفَّاهُ حِسابَهُ »
به او گزارد اللَّه شما ر او و پاداش او تمام ، «
وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ »
( 39 ) و اللَّه آسان كارست زود توان .