تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا »
( 50 ) و ايشان را سخن نيكو و ستايش و آواء بلند داديم [ در اين جهان ] . «
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى »
و ياد كن در اين نامه موسى را ، «
إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً »
كه او گزيده‌اى بود پاك كار ، [ پاك ستايش ] «
وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا »
. ( 51 ) و ما را فرستاده‌اى بود پيغامبر . «
وَ نادَيْناهُ »
خوانديم او را و آواز داديم ، «
مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ »
از سوى طور [ كوه با آئين و يمن ] از سوى راست ، «
وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا »
( 52 ) و نزديك كرديم او را بهمرازى « 1 » «
وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ »
و بخشيديم او را از رحمت خويش برادر او ، «
هارُونَ نَبِيًّا »
. ( 53 ) هارون [ يارى و وزيرى ] پيغامبر . «
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ »
و ياد كن در اين نامه اسماعيل را ، «
إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ »
كه او مردى راست وعده بود ، «
وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا »
. ( 54 ) و فرستاده‌اى بود پيغامبر . «
وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ »
و كسان خويش را به نماز و زكات همى فرمود ، «
وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا »
. ( 55 ) و او نزديك خداوند خويش پسنديده بود . «
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ »
و ياد كن در اين نامه ادريس را ، «
إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا »
. ( 56 ) كه او راستى بود راست رو راست گوى ، پيغامبر . «
وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا »
. ( 57 ) برداشتيم او را جايگاهى بلند . «
أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ »
ايشان آنند كه اللَّه تعالى با ايشان نيكويى كرد و بر ايشان نعمت نهاد ، [ و ايشان را بنواخت ] «
مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ »
از پيغامبران از نژاد آدم ، «
وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ »
و از ايشان كه برداشتيم ايشان را با نوح ، «
وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ »
و از نژاد ابراهيم و اسرائيل ، «
وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا »
و از ايشان كه ما راه نموديم و برگزيديم ، «
إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ »
هامش
( 1 ) - نسخه الف : بهام رازى