قفص نفس خلاص يابد . و بر هواء رضاء مولى پرواز كند ، بار خدايا اين بار نفس بار خودى است بار خودى از ما فرو نه تا از خود برهيم و با تو پردازيم . اى جوانمرد نگر تا نگويى كه نفس مبارك او صلوات اللَّه عليه همچون نفس ديگران بوده كه اگر يك ذرّه از تابش نفس او بر جان و دل صديقان عالم تافتى همه در عالم قدس و رياض انس روان گشتندى « 1 » و بمقعد صدق فرو آمدندى با اين همه مىگويد : خداوند اين حجاب راه حقيقت ماست از راه ما بردار ، فرمان آمد كه اى محمد ناخواسته خود در كنار تو نهاديم :
« أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ »
، اى محمد آن بار تويى از تو فرو نهاديم ، ارادت ما كار تو ساخت ، عنايت ما چراغ تو بيفروخت ، تو نه به خود آمدى و نه براى خود آمدى ، نه به خود آمدى كه ترا آورديم
« أَسْرى بِعَبْدِهِ »
. نه براى خود آمدى كه رحمت جهانيان را آمدى .
« وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ »
.
«
وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ »
قال النبى ( ص ) : « من استعاذ باللّه فقد اتكأ على متكإ « عظيم » .
و قال ( ص ) : « اغلقوا ابواب المعاصى بالاستعاذة و افتحوا ابواب الطاعات بالتسمية » .
مفهوم خبر آنست كه بنده معصيت كه مىكند بتهييج شيطان مىكند و يارى دادن وى ، چون كلمهء استعاذت بگويد شيطان از وى رميده گردد و در معاصى بر وى بسته شود ، و بنده طاعت كه مىآرد بتوفيق و معونت اللَّه تعالى مىآرد چون نام اللَّه گويد مدد عنايت در پيوندد و در طاعت بر وى گشاده گردد ، پس مىدان كه اعوذ باللّه گفتن سبب رستگارى بنده است از آتش سوزان ، و بسم اللَّه گفتن سبب رسيدن وى ببهشت جاويدان .
روزى آن مطرود درگاه ، ابليس مهجور بر مصطفى آشكارا گشت ، رسول گفت
يا ابليس كم اعداؤك من امتى ؟
از امت من چند كس دشمن تواند ؟ گفت يا رسول اللَّه پانزده كس : امام عادل ، توانگر متواضع ، بازرگان راستگوى ، عالم خاشع ، مؤمن ناصح ، تائب كه بر توبه بايستد ، مؤمن كه رحيم دل بود ، پارسا كه از حرام بپرهيزد ،
هامش
( 1 ) گشتيديد ( نسخه الف )