صفات خويش ماندهاى و تا از نظر صفات خويش پاك برنخيزى ما را نيابى . آن گه سيد گفت :
انت كما اثنيت على نفسك .
تو چنانى كه خود خود را ستايى ، مر ترا وصف كردن هم تو توانى ، آنى كه خود گفتى و چنان كه خود گفتى . انى لا احصى تجريدست ، انت كما اثنيت على نفسك ، تفريد است . و تا بنده از غير حق مجرد نگردد حق را فرد نگردد .
جويندهء تو همچو تو فردى بايد * آزاد زهر علت و دردى بايد .
«
قالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ »
، در هفت آسمان و هفت زمين خداست خوانندگان را پاسخ كننده و آوازها را نيوشنده و بشنوايى خود برازها رسنده ، و خواهندگان را بخشنده - يكى نعمت دنيا خواست يكى نعمت دين ، دنيا چهار چيز است : صحت و عافيت ، و امن و فراغت ، نعمت دين هم چهار چيزست : در تن طاعت ، بر زبان شهادت ، در دل معرفت ، در سر محبت ، رب العزة بفضل و كرم خويش اين نعمتها از تو دريغ نداشت ، تو نيز بطمع زيادت شكر از وى دريغ مدار ، كه ميگويد جل جلاله
« لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ »
.
«
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ »
اشارتست بعلم شريعت كه آدميان به آن مكرمند و دانايان در دو گيتى عزيز ، از حق شنيده در تنزيل ، وز مصطفى شنيده در بلاغ . و زاستادان آموخته بتلقين ، و گذشت از علم شريعت علم حقيقتست كه :
« وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً »
. علم شريعت آموختنى است . علم حقيقت يافتنى ، علم شريعت بتلقينست ، علم حقيقت از نور يقينست ، اين علم حقيقت آفتابى است كه مرد بنور عزت از آفاق دل بيند ، و ذات نبوت و صفات رسالت بشناسد ، چون اين شناخت پديد آمد جلال نبوت دامن ذرّاعهء وى در گوشهء پردهء خود بندد كه « العلماء خلفاء الانبياء » و گفتهاند اهل الذكر اهل قرآنند ، ايشان كه در معانى و مبانى قرآن نظر كردند ، و بلطايف و حقايق آن راه بردند و به احكام و مواعظ و زواجر آن كار كردند ، تا رب العزة دلهاى ايشان بنور حكمت روشن گردانيد و چراغ معرفت