18 - سورة الكهف - مكية
1 - النوبة الاولى
( 18 / 12 - 1 )
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان .
«
الْحَمْدُ لِلَّهِ »
ثناء بسزاء اللَّه را ، «
الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ »
آن خداى كه فرو فرستاد بر رهى خويش « 1 » اين قرآن ، «
وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً ( 1 ) »
و آن را هيچ كژى نكرد [ و نه ساخت و نه نهاد و نه عيبى از اختلاف و تفاوت ] .
«
قَيِّماً »
نامهاى راست ، روشن ، پاينده ، «
لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ »
تا بيم نمايى بگرفتنى سخت از نزديك او ، «
وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ »
و بشارت دهاد گرويدگان را ، «
الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ »
ايشان « 2 » كه نيكيها مىكنند ، «
أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً ( 2 ) »
كه ايشانراست مزدى نيكو .
«
ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً ( 3 ) »
و ايشان در آن بدرنگ جاودان .
«
وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا »
و بيم نمايد « 3 » ايشان را كه گفتند ، «
اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً ( 4 ) »
كه اللَّه تعالى فرزندى گرفت .
«
ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ »
ايشان را به آن سخن هيچ دانش نه ، «
وَ لا لِآبائِهِمْ »
و نه پدران ايشان را [ كه آن گفتند ] ، «
كَبُرَتْ كَلِمَةً »
آن گفت كه ايشان گفتند چه بزرگ سخنى است ، «
تَخْرُجُ مِنْ أَفْواهِهِمْ »
كه بيرون مىآيد از دهنهاى ايشان ، «
إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِباً ( 5 ) »
نمىگويند مگر دروغى .
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : بر بندهء خويش .
( 2 ) - نسخهء ج : ايشان را .
( 3 ) - نسخهء ج : بيم نماى .