اللَّه تعالى گفتى اگر من عصا بموسى درست نمودمى وى عيب شكستگى در وى نديدى شكسته نمودم آن گه درست كردم تا قدرت و منّت من بيند ، همينست حال بندهء گناهكار ، اين دبيران كه بر وى رقيب گردانيدهام نه به آنست كه تا فردا او را رسوا كنم لكن تا فردا نامهء نبشته بوى نمايم و دانند كه بر ما هيچ نرفته است و هيچ بما فرو نشده ، كار شكستهء وى بوى نمايم تا عيب خود و كردار خود بيند و سزاى خود بشناسد ، آن گه من بسزاى خود شكستهء وى درست گردانم و فضل خود بوى نمايم تا منّت همه از من بيند .
موسى را معجزهاى دادم كه دست دشمنان بوى رسيد ، مصطفى عربى را ( ص ) معجزهاى دادم كه دست هيچ دشمن هرگز بوى نرسيد ، ششصد و اند سال گذشت تا هزاران دشمنان ازين زنديقان و خصمان دين كوشيدند تا در قرآن طعنى زنند و نقصى آرند نتوانستند ، همه رفتند و قرآن بى عيب و نقصان « 1 » بماند ، خود مىگويد جلّ جلاله و تقدّست اسمائه : «
وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ »
القرآن حقّ و نزوله حقّ و منزله حقّ و المنزل عليه حقّ و القرآن بحقّ نزل و من حقّ نزل و على حقّ نزل .
«
وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ »
قرآن نه بيكبار از آسمان فرو آمد بلكه بتضاعيف روزگار و ترادف اوقات فرو آمد ، آيت آيت و سورت سورت بمدّت بيست سال يا بيست و سه سال على اختلاف الرّوايات ، اين تفريق از بهر آن كرديم تا گرفتن آن و ياد داشتن آن بر مصطفى ( ص ) و بر امّت آسان باشد « 2 » و بر دلهاشان استوار و محكم بنشيند و جاى گيرد و نيز تا شرف و كرامت مصطفى ( ص ) در آن پيدا شود كه پيوسته از حضرت عزّت بوى پيغام و نامه مىآيد و تا بزرگوار و شريف بندهاى نباشد او را اين تخصيص ندهد كه پيوسته بسخنان و پيغام خود او را مىنوازد .
«
قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لا تُؤْمِنُوا »
از جناب احديّت و جلال عزت اشارتست
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : بى نقص .
( 2 ) - نسخهء الف : شود .