است « 1 » ، «
وَ مَنْ يُضْلِلْ »
و هر كه گمراه كرد ، «
فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِهِ »
ايشان را يار نيابى فرود ازو ، «
وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ »
و بينگيزانيم روز رستاخيز ايشان را ، «
عَلى وُجُوهِهِمْ »
بر رويهاى ايشان ، «
عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا »
نابينايان و گنگان و كران ، «
مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ »
باز گشتنگاه ايشان دوزخ ، «
كُلَّما خَبَتْ »
هر گه كه آتش آن خواهد كه فرو ميرد « 2 » ، «
زِدْناهُمْ سَعِيراً ( 97 ) »
آن را آتش افزائيم .
«
ذلِكَ جَزاؤُهُمْ »
آن پاداش ايشانست ، «
بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآياتِنا »
بآنك ايشان كافر شدند بپيغامهاى ما ، «
وَ قالُوا »
و گفتند ، «
أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَ رُفاتاً »
باش آن گه كه ما استخوان گرديم و خاك خرد ، «
أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ »
بآفرينش نو ما را بر خواهند انگيخت ، «
خَلْقاً جَدِيداً ( 98 ) »
آفريدهاى نو .
«
أَ وَ لَمْ يَرَوْا »
آيا نمىبينند ، «
أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ »
كه آن خداى كه آسمانها آفريد و زمين ، «
قادِرٌ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ »
تواناست كه چون ايشان آفريند ، «
وَ جَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا »
و ايشان را سپرى گشتن نامزد كرد ، «
لا رَيْبَ فِيهِ »
و در كى و چندى آن هيچ شك نه ، «
فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُوراً ( 99 ) »
ابا كردند كافران مگر نسپاسى .
«
قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ »
بگوى اگر شما خداوند بوديد ، «
خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي »
خزانههاى رحمت خداوند مرا [ و شما داشتيد گنجهاى روزى ] ، «
إِذاً لَأَمْسَكْتُمْ »
همانگه شما دستها فرو مىبستيد ، «
خَشْيَةَ الْإِنْفاقِ »
از بيم درويشى ، «
وَ كانَ الْإِنْسانُ قَتُوراً ( 100 ) »
و آدمى بخيل است و خسيس .
النوبة الثانية
قوله تعالى : «
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ »
هجد اذا نام و تهجّد اذا سهر و القى
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : بر راه ماست .
( 2 ) - نسخهء ج : فرو مرد .