«
أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً »
يا فرو افكنى آسمان بر ما پاره پاره چنانك گفتى [ كه خواهد گشت رستاخيز را ] ، «
أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ »
يا خداى را آرى [ تا ترا گواهى دهد ] ، «
وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا ( 92 ) »
و فريشتگان را آرى جوق جوق « 1 » .
«
أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ »
يا ترا خانهاى بود زرّين ، «
أَوْ تَرْقى فِي السَّماءِ »
يا به آسمان بر مىشوى ، «
وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ »
و بنگرويم به تو هر چند كه بينيم كه به آسمان بر مىشوى ، «
حَتَّى تُنَزِّلَ عَلَيْنا »
تا آن گه كه فرود آرى بر ما ، «
كِتاباً نَقْرَؤُهُ »
نامهاى كه بر خوانيم ، «
قُلْ سُبْحانَ رَبِّي »
بگوى پاكى و بى عيبى خداوند مرا [ از تحكّم بندگان او برو ] ، «
هَلْ كُنْتُ إِلَّا بَشَراً رَسُولًا ( 93 ) »
هستم من مگر مردمى از شما فرستاده بپيغام .
«
وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا »
و باز نداشت مردمان را كه بگرويدند ، «
إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى »
آن گه كه پيغام بايشان آمد ، «
إِلَّا أَنْ قالُوا »
مگر آنك گفتند ، «
أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولًا ( 94 ) »
باش اللَّه بما پيغام مردمى همچون ما فرستاد .
«
قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ »
بگوى اگر در زمين فريشتگان بودندى ، «
يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ »
كه مىرفتندى بنشست آرميده و شهرى و مقيم ، «
لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا ( 95 ) »
ما از آسمان بر ايشان بپيغام فريشتهاى فرستاديمى .
«
قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً »
بگوى پسنده است اللَّه تعالى بگواهى ، «
بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ »
ميان من و ميان شما ، «
إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً ( 96 ) »
كه اللَّه تعالى بر بندگان خويش داناست و بينا .
«
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ »
هر كه اللَّه تعالى راه نمايد آن كس بر راه
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : جوك جوك .