سَبِيلًا ( 84 ) »
بهر كه راه راست را سزاست .
«
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ »
مىپرسند ترا از جان [ كه چيست و چون ] ، «
قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي »
بگوى جان از امر خداوند من است ، «
وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا ( 85 ) »
و ندادند شما را از دانش مگر اندكى .
«
وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ »
و اگر خواهيم آنچ به تو پيغام فرستاديم [ از زمين ] ببريم ، «
ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنا وَكِيلًا ( 86 ) »
و آن گه تو بر ما به آن نگه دارندهاى نيابى و داورى ندارى .
«
إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ »
مگر بخشايشى بود از خداوند تو ، «
إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً ( 87 ) »
كه فضل او بر تو بزرگست .
«
قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ »
بگوى اگر بهم آيند آدميان و پريان ، «
عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ »
بر آنك تا چنين قرآن آرند ، «
لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ »
چنان نيارند ، «
وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً ( 88 ) »
و هر چند كه يكديگر را پشتيوان باشند .
«
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ »
و بر گردانيديم روى بر روى مردمان را ، «
فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ »
در اين قرآن از هر صفت و هر مثل ، «
فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً ( 89 ) »
سر باز زد بيشتر مردمان مگر نسپاسى « 1 » .
«
وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ »
گفتند بنگرويم به تو ، «
حَتَّى تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً ( 90 ) »
تا ما را در زمين مكّه چشمهاى فراخ آب گشايى .
«
أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ »
يا ترا رزى بود خرماستان و انگور « 2 » ، «
فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً ( 91 ) »
جويها مىروانى و گشايى زير درختان آن روانيدنى و گشادنى .
هامش
( 1 ) - نسخ الف و ج : نشناسى ( ضبط صحيح متن مأخوذ از نسخهء روضاتى است )
( 2 ) - نسخهء روضاتى : يا ترا جنتى بود از خرماستان و رز انگور .