17 - سورة بنى اسرائيل - مكية
1 - النوبة الاولى
( 17 / 1 ) الجزء الخامس عشر
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
بنام خداوند فراخ بخشايش مهربان
قوله تعالى : «
سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى »
پاكى و بى عيبى و نيكو سزايى آن كس را كه بشب برد ، «
بِعَبْدِهِ لَيْلًا »
بندهء خويش را در بعضى شب ، «
مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ »
از مسجد مكّه آن مسجد با آزرم « 1 » با شكوه بزرگ ، «
إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى »
به بيت مقدّس به مسجد اقصى ، «
الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ »
آن مسجد كه بركت كرديم بر گرد آن ، «
لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا »
تا با او نمائيم آيتها و نشانه هاى خويش [ از غيب ] ، «
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 1 ) »
اوست آن خداوند شنواى بينا .
النوبة الثانية
جمهور مفسران بر آنند كه اين سورهء بنى اسرائيل همه مكّى است مگر قتاده كه ميگويد ازين سورت هشت آيت در مدنيّات شمرند :
« وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ »
تا آخر هشت آيتست « 2 » و آخر اين هشت آيت :
« وَ قُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ »
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : با آرام .
( 2 ) - نسخهء ج : تا آخر هشت آيت گفتا .