او را داند و او را خواند اللَّه تعالى در همه حال او را نوازد و كار وى سازد : « من كان للَّه كان اللَّه له » .
9 - النوبة الاولى
( 16 / 128 - 106 )
قوله تعالى : «
مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمانِهِ »
هر كه كافر شود بخداى خويش پس آنك گرويده بود به او ، «
إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ »
مگر كسى كه بيم او را بر سخن دارد از زبان بر ناپسند دل ، «
وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ »
و دل وى آرميده بايمان ، «
وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً »
اما هر كه دل فراخ فرا داد بكفر « 1 » «
فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللَّهِ »
بر ايشان خشمى از اللَّه تعالى ، «
وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 106 ) »
و ايشانراست عذابى بزرگ .
«
ذلِكَ بِأَنَّهُمُ »
اين به آنست كه ايشان ، «
اسْتَحَبُّوا الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ »
اين جهان برگزيدند بر آن جهان ، «
وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ( 107 ) »
و اللَّه تعالى راه ننمايد كافران را .
«
أُولئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ »
ايشان آنند كه اللَّه تعالى مهر نهاد بر دلهاى ايشان [ تا حق ناشناخته آيد ] ، «
وَ سَمْعِهِمْ »
و بر گوشهاى ايشان [ تا حق ناپذيرفته آيد ] ، «
وَ أَبْصارِهِمْ »
و بر چشمهاى ايشان [ تا حق ناديده آيد ايشان را ] ، «
وَ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ ( 108 ) »
و ايشانند بازماندگانم از راه نجات .
«
لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخاسِرُونَ ( 109 ) »
براستى كه ايشان در آن جهان زيانكارانند .
«
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هاجَرُوا »
پس آن گه خداوند تو ايشان را كه هجرت كردند و از خان و مان و شهر ببريدند ، «
مِنْ بَعْدِ ما فُتِنُوا »
بر سر اين كه ايشان را عذاب كردند و رنج نمودند ، «
ثُمَّ جاهَدُوا »
وانگه جهاد كردند ، «
وَ صَبَرُوا »
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : فرا كفر .