آن گه گفت : «
وَ هُوَ مُؤْمِنٌ »
اى مصدق بانّ نجاته بفضل اللَّه لا بعلمه . مىگويد حياة طيّبه كسى را سزد كه اعمال وى نيكو بود و سيرت وى پاك و همّت وى جمع وانگه اعتقاد كند كه نجات وى بفضل الهى است نه بكردار بندگى ، «
فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً »
امروز حلاوت طاعتست و نسيم قرب و يادگار ازل و فردا در حظيرهء قدس به حضرت عنديّت طوبى و زلفى و حسنى .
«
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ »
آن روز كه رايت جلال بسم اللَّه از مكمن غيب بيرون دادند و جبرئيل امين به محمّد عربى ( ص ) فرو آورد ، گفت و گوى و جست و جوى در اهل آفرينش افتاد ، آن زخم رسيدهء قهر ازل كه او را ابليس گويند ديدند در وجد آمده و مقهور سلطان سماع گشته ! گفتند اى مهجور مطرود ترا ازين خلعت و عزّ اين نام و عشق اين پيغام چه آگاهيست ؟ گفت : آرى با آن مقتداى اهل سعادت چنين گفتند كه چون قصد خواندن كلام مجيد ما كنى بر سر كوى آن مهجور مطرود گذرى كن و بگوى : « اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم » ما را آن عز نه بس كه پرده دارى در گاه قرآن مجيد بما دادند ؟ و ان شرف نه بس كه تا بقيامت خوانندگان قرآن نام ما در پيش ميدارند ؟
اگر چه قهرست از درگاه او ، ما را با اين قهر خوشست :
از دستت از آتش بود ، ما را ز گل مفرش بود * هرچ از تو آيد خوش بود ، خواهى شفا خواهى الم
«
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ »
در قرآن نظائر اين آيت فراوانند لختى بر شمريم : از سورهء البقرة خوان :
« أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ »
: بيان استعاذت موسى كليم است ، از سورهء آل عمران خوان :
« إِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَ ذُرِّيَّتَها مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ »
: قصّهء حنه و مريم است دختر عمران بن ماثان ، از سورهء الاعراف خوان :
« وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ »
خطاب با مصطفى ( ص ) است خاتم پيغمبران ، از سورهء هود خوان :
« رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ »
: قصهء نوح است و پسر وى كنعان ، از سورهء