2 - النوبة الاولى
( 16 / 29 - 10 )
قوله تعالى : «
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً »
اوست كه فرو فرستاد از آسمان آبى ، «
لَكُمْ مِنْهُ شَرابٌ »
شما از آن مىآشاميد ، «
وَ مِنْهُ شَجَرٌ »
و به آن نبات و درخت مىپروريد ، «
فِيهِ تُسِيمُونَ ( 10 ) »
و در آن چهار پايان مى چرانيد .
«
يُنْبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ »
مىرويانيم شما را با آن آب كشت زار ، «
وَ الزَّيْتُونَ وَ النَّخِيلَ وَ الْأَعْنابَ »
و زيتون و خرما و انگور ، «
وَ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ »
و از هر ميوهاى ، «
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً »
در آن نشانيست يكتايى آفريدگار را ، «
لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 11 ) »
قومى را كه در انديشند .
«
وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ »
و شما را روان كرد آمد شد « 1 » آن شب و روز ، «
وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ »
و آفتاب و ماه ، «
وَ النُّجُومُ مُسَخَّراتٌ بِأَمْرِهِ »
و ستارگان روان كرد بفرمان او ، «
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ »
در آن نشانهايى است آشكارا يكتايى آفريدگار را ، «
لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 12 ) »
قومى را كه دريابند .
«
وَ ما ذَرَأَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ »
و هر چيز كه بيافريد شما را در زمين ، «
مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ »
جدا جدا رنگهاى آن ، «
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً »
در آن نشانى است يكتايى آفريدگار را ، «
لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ ( 13 ) »
قومى را كه دريابند و پند پذيرند .
«
وَ هُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ »
و او آنست كه دريا را نرم كرد [ و كشتى روان كرد ] ، «
لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيًّا »
تا از آن مىخوريد گوشتى تازه ، «
وَ تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً »
و بيرون آريد « 2 » از آن مرواريد ، «
تَلْبَسُونَها »
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : آيان وشدان .
( 2 ) - نسخهء الف : مىآوريم .