«
وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ »
و گفت خداوند تو فريشتگان را ، «
إِنِّي خالِقٌ بَشَراً »
من خواهم آفريد مردمى ، «
مِنْ صَلْصالٍ »
از گلى خشك ، «
مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ( 28 ) »
از گلى سياه ، بوى بگرديده .
«
فَإِذا سَوَّيْتُهُ »
كه من بالا و نگاشت وى راست كنم ، «
وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي »
و درو آرم « 1 » از روح خويش « 2 » ، «
فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ ( 29 ) »
همه او را بسجود افتيد .
«
فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ( 30 ) »
سجود كردند فريشتگان همه بيكبار بهم .
«
إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ( 31 ) »
مگر ابليس سر باز زد كه با ساجدان سجود كند .
«
قالَ يا إِبْلِيسُ »
[ اللَّه ] گفت اى ابليس ، «
ما لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ( 32 ) »
چبود ترا كه با ساجدان نبودى .
«
قالَ »
گفت [ ابليس ] ، «
لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ »
نيستم آن را كه سجود كنم مردمى را ، «
خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ( 33 ) »
كه بيافريدى او را از طلخب خام از گلى بگرديدهء سياه .
«
قالَ »
گفت [ اللَّه ] ، «
فَاخْرُجْ مِنْها »
پس بيرون شو از آسمان ، «
فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ( 34 ) »
كه تو انداخته و رانده و بيرون كردهء منى .
«
وَ إِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلى يَوْمِ الدِّينِ ( 35 ) »
و نفرين بر تو تا روز رستاخيز .
«
قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 36 ) »
گفت خداوند من مرا درنگ ده تا روزى كه ايشان را برانگيزانند .
«
قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ( 37 ) »
گفت پس تو « 3 » از درنگ دادگانى .
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : و در آوردم .
( 2 ) - نسخهء الف : از رخ .
( 3 ) - نسخهء الف : گفت تو .