يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ
ميداند اللَّه هر چه نهان ميدارند [ از كژى ] و آشكارا مىنمايند [ از راستى ]
إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 5 )
كه اللَّه داناست بهرچه در دلها است .
الجزء الثانى عشر
وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ
و نيست هيچ جمندهاى « 1 » در زمين
إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها
مگر بر خدا است روزى آن
وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها
و ميداند [ اللَّه ] جاى آرام آن و جاى سپنجگانى « 2 » آن .
كُلٌّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ ( 6 )
همه در لوح است در نسختى پيدا روشن .
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
او آنست كه بيافريد هفت آسمان و هفت زمين
فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
در شش روز
وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ
و عرش او بر آب بود [ چنان كه اكنون ]
لِيَبْلُوَكُمْ
تا بيازمايد شما را
أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
كه كيست از شما نيكو كارتر
وَ لَئِنْ قُلْتَ
و اگر گويى [ مشركان را ]
إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ
كه شما انگيختنىايد از خاك [ رستاخيز را ] از پس مرگ
لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
خواهند گفت كافران
إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 )
كه نيست اين سخن مگر جادويى آشكار [ دروغى آشكار ]
وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ
و اگر واپس « 3 » داريم از ايشان عذاب
إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ
تا هنگامى شمرده
لَيَقُولُنَّ
خواهند گفت
ما يَحْبِسُهُ
چه چيز آن عذاب را باز مىبرد « 4 »
أَلا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ
آگاه باشد آن روز كه [ عذاب ] بايشان آيد
لَيْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ
[ عذاب آن روز ] از ايشان بازداشتنى نيست
وَ حاقَ بِهِمْ
و فرا سرايشان نشيند
ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 8 )
آنچه بر آن مىخنديدند و افسوس ميكردند بر آن .
وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ
و اگر مردم را بچشانيم
مِنَّا رَحْمَةً
از خود مهربانى
ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ
آن گه بازستانيم ازو
إِنَّهُ لَيَؤُسٌ كَفُورٌ ( 9 )
مردم براستى نوميد
هامش
( 1 ) - در همه نسخهها چنين است .
( 2 ) - ترجمه مستودع است كه در تازى بمعانى : جاى حفظ و جايگاه كودك از شكم است و معنى اخير مرادف با سراى سپنج يا سپنجگانى است درين كتاب .
( 3 ) - با پس ( الف )
( 4 ) - مىباز برد ( الف )