فَلَمَّا جاءَ السَّحَرَةُ
چون جادوان آمدند
قالَ لَهُمْ مُوسى
گفت ايشان را موسى
أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ
( 80 ) بفكنيد « 1 » آنچه خواهيد افكند « 2 »
فَلَمَّا أَلْقَوْا
چون بيفكندند [ حبال و عصى خويش ]
قالَ مُوسى ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ
موسى گفت : آنچه آورديد اين جادويى « 3 » است
إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ
اللَّه آن را تباه كند
إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ
( 81 ) كه اللَّه باز نسازد كار تباه كاران .
وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ
و اللَّه پيش برد كار راست بسخنان خويش [ و فرمان و وعد و يارى دادن خويش ]
وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ
( 82 ) و هر چند كه دشوار آيد بدكاران را .
فَما آمَنَ لِمُوسى
بنگرويد بموسى
إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ
مگر فرزندانى از قوم او
عَلى خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِمْ
بر بيم و ترس از فرعون و قوم ايشان
أَنْ يَفْتِنَهُمْ
كه ايشان را از دين با پس آرد [ به عذاب ]
وَ إِنَّ فِرْعَوْنَ لَعالٍ فِي الْأَرْضِ
و فرعون مردى بر اوراشته در زمين
وَ إِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ
( 83 ) و مردى بود از گزاف گويان .
وَ قالَ مُوسى يا قَوْمِ
موسى گفت فرا قوم خويش اى قوم
إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ
اگر گرويدهايد بخداى
فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا
[ درين بيم ] پشت با او باز كنيد
إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ
( 84 ) اگر گردن نهادگانايد او را .
فَقالُوا
جواب دادند قوم موسى موسى را
عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا
پشت بخداى باز كرديم [ و او را كار ساز پسنديديم ]
رَبَّنا
خداوند ما
لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
( 55 ) ما را آزمايش بدان مكن [ و دلهاى بيگانگان را برنج ما بيگانگانى ميفزاى ] .
وَ نَجِّنا بِرَحْمَتِكَ
و باز رهان ما را برحمت خويش
مِنَ الْقَوْمِ الْكافِرِينَ
( 86 ) از گروه ناگرويدگان .
النوبة الثانية
قوله تعالى
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ
گفتهاند نام نوح سكن بود او را نام نوح نهادند لكثرة نياحته على قومه بعد ما اغرقوا . قوم وى اولاد قابيل بودند چون بر ايشان
هامش
( 1 ) بيوكنيد . ( الف ) .
( 2 ) اوكند ، ( الف ) .
( 3 ) هن ( الف ) .