يؤمنون و لو كان كما ذهبوا اليه لقال تطبعت و لم يقل و طبع على قلوبهم و له فى القرآن نظائر كثيرة .
لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
اهل اليقين من اصحاب رسول اللَّه ص ،
جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ
فى الانفاق
وَ أَنْفُسِهِمْ
فى سبيل اللَّه بالقتال .
وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ
جمع خيرة و المراد بهنّ : الحور ، لقوله
فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ
و يجوز ان يكون عاما فى جميع الملاذ من الاطعمة و الاشربة و المنازل و الجوارى و الغلمان ، و قيل الخيرات : الغنائم .
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
الباقون فى النعيم ،
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
لفظ - اعد - دليل على انها مخلوقة معدة . اين آيت گواهى ميدهد كه اصحاب رسول خداى ص كه اهل يقين و اخلاص بودند و با مصطفى در غزاء تبوك بودند و رسول خدا از ايشان خشنود بود ، ايشان قطعى در بهشتاند بر هر چه بودند از عمل ، هم چنان كه رسول خدا عشرة را گواهى داد كه قطعى در بهشتاند آنان هم چون اينانند بشهادت آيت از بهر ايشان .
النوبة الثالثة
قوله تعالى :
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقاتِ . .
اصحاب شريعت ديگراند و اصحاب حقيقت ديگر ، خادمان راه شرع جدااند ، خلوتيان قرب و مشاهدت جدا ، اهل شريعت از هر دويست درم پنج درم بدادند و رضاء حق در آن بجستند تا بناز و نعيم خلد رسيدند . فرمان برداراناند و حق شرع گزاراناند و پسنديدگاناند لكن نه چون اهل خلوت و مشاهدت و نه چون خداوندان يافت و صحبت كه خليل وار ، دست توكّل از آستين رضا بيرون كردند و بر روى اسباب و علائق باز زدند هر چه داشتند از اين حطام دنيا بذل كردند و در سبيل خدا جان و دل در معرض بلا و محنت نهادند و در اظهار دين اسلام و اعلاء كلمهء حق با دشمن بكوشيدند و نيز خود را در راه حق مقصر ديدند لا جرم هر ساعت از جناب جبروت و درگاه عزت الهيت بنعت رأفت و رحمت ايشان را نو تشريفى و تخصيصى مىآيد ، آن « 1 » منافقان دون همت مختصر
هامش
( 1 ) - در نسخه الف : از