ور ايشان رحمت كند ،
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . ( 71 )
خداى تواناست و دانا .
وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
وعده داد خداى گرويدگان را زنان و مردان ،
جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
بهشتهايى كه ميرود زير درختان آن جويهاى روان ،
خالِدِينَ فِيها
جاويد در آن ،
وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً
بر آرامگاهها و نشستگاههاى خوش ،
فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ
در بهشتهاى پايندگى ،
وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ
و خشنودى از خداى كه ايشان را پسنديد از همه مه ،
ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ . ( 72 )
آنست آن پيروزى بزرگوار .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغامبر ،
جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ
واكوش وا كافران [ بتيغ ] و با منافقان [ به زبان ] ،
وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ
و درشت باش ور ايشان ،
وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ
و بازگشتگاه ايشان دوزخ ،
وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ . ( 73 )
و بد جايگاه و بد شدن گاه .
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ
سوگند ميخورند بخداى ،
ما قالُوا
كه آن [ كلمهء كفر ] نگفتند ،
وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ
و گفتند كلمهء كفر ،
وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ
و كافر شدند پس مسلمانى خويش ،
وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا
و نهيب بردند و آهنگ كردند به آن چيز كه به آن مىنرسيدند و بدست نيامد ،
وَ ما نَقَمُوا
و كين باز نخواستند و كين نگرفتند و ناپسنديدند ،
إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ
مگر آنكه بىنياز كرد خداى ايشان را و رسول او از فضل خويش ،
فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ
اگر توبت كنند آن به ايشان را ،
وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا
و اگر بر گردند از توبه و پشيمانى ،
يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
عذاب كند ايشان را خداى عذابى دردناك در دنيا و آخرت ،
وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ . ( 74 )
و ايشان را نيست در زمين نه پشتىوانى و نه يارى .
وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ
و از ايشان كس است كه پيمان كرد با خداى ،
لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ
و گفت اگر ما را از فضل خويش [ از بىنيازى اين جهان ] چيزى دهد ،
لَنَصَّدَّقَنَّ
ما به همه حال صدقه دهيم ،
وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ . ( 75 )
و در آن مال از نيكان باشيم .
فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
چون بداد خداى ايشان را از فضل خويش